Dit herenhuis liet de modernistische architect Pierre Verbruggen in 1920 voor zichzelf bouwen.
De woning wordt beschouwd als één van de vroegst aanwijsbare voorbeelden van art-deco in België (1).
Het woonhuis werd als monument beschermd bij K.B. van 11 mei 1983.
Archieffoto's en foto's na de restauratie vindt u hier.
Tot de vroegst aanwijsbare voorbeelden van art deco in België behoort het huis dat Pierre Verbruggen in 1918 voor zichzelf te Ieper tot stand bracht, een fors bouwwerk samengesteld uit elementaire volumes. De voorgevel wordt gescandeerd met robuuste penanten waartussen kwadratische verglaasde achtige erkervolumes oprijzen, de toegangspartij beklemtoond door een hoge travee die gedecoreerd is met geblokte geledingen en enkele bas-reliëfs.
Verbruggen was voor de oorlog atelierhoofd geweest bij Hamesse waar hij van nabij vertrouwd was geraakt met de Sezession. De bouwelementen die hij hier aanwendde zijn terug te vinden bij Olbrich, Hoffmann en Mackintosh, maar door het kloeke karakter dat ze hier aannemen kan niet meer van art nouveau worden gesproken.
In het huis dat Verbruggen daarop in 1920 aan de Brugmannlaan te Ukkel bouwde, neemt de art deco een minder nadrukkelijke vorm aan: een baksteenconstructie met een ruim gebogen erkervolume op de verdieping en een geometrische fries van terracottategels geflankeerd door twee onirische sculptuurtjes op geblokte sokkels.
Links:
Woning Pierre Verbruggen in samenwerking met Louis Herman De Koninck, het huis Van der Elst, Brugmannlaan 491, Ukkel, 1920
Foto Ph. De Gobert
Verbruggen oversteeg de art deco evenwel reeds in 1921 met zijn opmerkelijke hoekpand aan de Antoine Bréartstraat te Sint-Gillis, een plastische compositie van volumes die de verschillende functies die erin gehuisvest zijn tot uitdrukking brengen.
Rechts:
Pierre Verbruggen, hoekgebouw.
Antoine Bréartstraat 47,
Sint-Gillis, 1921.
Foto Ph. De Gobert